SAİB TƏBRİZİ

Seçilmiş ǝsǝrlǝri

Birinci bölüm

QƏZƏLLƏR

____________________________________________________________________

www.ocaq.net

                                      1

Nǝ ehtiyac ki, saqi verǝ şǝrab sǝnǝ,

Ki, öz piyalǝsini verdi afitab sǝnǝ.

Şǝrab lǝli üçün tökmǝ abiru zinhar,

Ki, dǝmbǝdǝm lǝbi-lǝlin verir şǝrab sǝnǝ.

Əgǝr urum daşa peymanǝni keçür, saqi,

Şǝrabidǝn neçǝ göz tiksǝ hǝr hübab sǝnǝ.

Qurutma tǝrli üzarın içindǝ badeyi-nab,

Ki, gül kimi yaraşur çöhreyi-pürab sǝnǝ.

Şǝrabidǝn nǝ ǝcǝb olmusan ǝgǝr sǝrxoş?

Bu duzlu lǝblǝr ilǝn neylǝsün şǝrab sǝnǝ?!

Bu atǝşin yüz ilǝn kim dutar sǝnin ǝtǝkin,

Hǝlal elǝr qanını ta yetǝr kǝbab sǝnǝ.

Dedim çığarǝ sǝni xǝt hicabıdǝn qafil,

Ki, ol ğübar olur pǝrdeyi-hicab sǝnǝ.

Sǝnin sǝhifei-hüsnün kǝlam Saibdir,

Ki, daği-eyb olur xali-intixab sǝnǝ.

·        * *

                        2

Aşiqin göz yaşına rǝhm eylǝmǝz ol afitab,

Yığlımaq ilǝ aparmaz od ǝlindǝn can kǝbab.

Baş verǝndǝ xǝncǝri-sirabına yetmǝz mǝnǝ,

Gǝrçi sanır özünü başdan keçǝnlǝrdǝn hübab.

İçdi qanlar ol sitǝmgǝr ta kǝbab etdi mǝni,

Çǝkdi oddan intiqamın dönǝ-dönǝ bu kǝbab.

Xak oldum ol kǝman ǝbru oxun seyd etmǝgǝ,

Bilmǝdüm gül yayidan düşmǝz yerǝ tiri-şǝhab

Gǝr dutuşsa atǝşi-ruxsaridǝn yerindǝdir,

Eylǝsin aşiqlǝr ilǝ necǝ yüzsizlik niqab.

Şǝfqǝt ilǝn bir kǝrǝ başın götür torpaqidǝn

Necǝ yolunda şǝfǝqdǝn tǝrlǝsün qan afitab.

Fariğǝm sǝngi-mǝlamǝt içrǝ cori-çǝrxidǝn,

Neylǝsün göhǝrdǝ olan suya moci-inqilab.

Əql-eşq etmǝk söz ilǝn sǝhl, asan görünür,

Baş ağardı nafǝ tǝk, ta qanın etdi mişknab

Sanmiya hǝr kim fǝna dünyada mocud özünü,

Daxili cǝnnǝt olur mǝhşǝrdǝ Saib, bihesab.

·        * *

                                3

Eldǝn çıxaram zülfi-pǝrişanını görgǝc,

İşdǝn gedǝrǝm sǝrvi-xüramanını görgǝc.

Susuzlara gǝr can axıdur çeşmei-heyvanı,

Mǝn can verǝrǝm çeşmei-heyvanını görgǝc.

Gǝr bağlamusan el gözünü şǝrmi-üzarın,

Candan kǝsilür xǝncǝri-mücganını görgǝc.

Reyhan ki, nǝzakǝt tökülürdi qǝlǝmindǝn,

Xǝt tirǝ çǝkǝr zülfi-pǝrişanını görgǝc.

Bülbül ki, gülün lǝli-lǝbindǝn söz alırdı,

Dili dolaşır qünçei-xǝndanını görgǝc.

Rizvan ki, behiştin yemişi gözünǝ gǝlmǝz,

Dişlǝr ǝlini sibi-zǝnaxdanını görgǝc.

Yerdǝn xǝti-reyhan vǝrǝqin pak silibdir,

Nǝqqaşi-gülüstan, xǝti-reyhanını görgǝc.

Gülrǝngi alur sübh iki xali-tǝrindǝn,

Xürşidi-üzar möhriqi – ǝfşanını görgǝc.

Mücgani alıb qanlu yaşından rǝgi-yaqut,

Saib lǝbi-lǝli göhǝr ǝfşanını görgǝc.